DANIEL SMITH Merkambassadeur Anders Andersson Hij nodigt ons uit voor een andere vorm van aquareldemonstratie – een die zich minder richt op stapsgewijze instructies en meer op de stille beslissingen die een schilderij van binnenuit vormgeven. In deze doordachte blik op zijn creatieve proces deelt Anders hoe hij diepte creëert, de blik van de kijker leidt en harmonie en contrast in balans brengt, terwijl hij de natuurlijke schoonheid van het schilderij behoudt. DANIEL SMITH EXTRA FINE Aquarel om zich te ontvouwen. In plaats van perfectie na te streven, onthult hij de denkwijze achter elke laag en biedt hij kunstenaars een inspirerende blik op hoe intentie, observatie en experiment samenkomen op papier.

Hier is een demonstratie die zich meer richt op hoe ik denk tijdens het schilderen dan op hoe je stap voor stap schildert.

Ik streef naar zoveel mogelijk diepte in het beeld. Ik denk in drie stappen: een voorgrond, een middengrond en een achtergrond. Om extra diepte te creëren, vervaag ik de achtergrond. Ik ben extra voorzichtig met het behouden van de witte gebieden.

Ik schilder boomstammen. Het is belangrijk dat ze er niet allemaal hetzelfde uitzien en dat de afstanden ertussen verschillen. De stammen moeten iets dikker zijn vlak bij de grond. Dat dwingt me om de vormen niet te veel te herhalen.

Ik probeer harmonie in het schilderij te bereiken door niet te veel verschillende kleuren te gebruiken. Ik denk na over hoe de schaduwen moeten zijn en versterk sommige ervan.

Ik schilder het middelste gedeelte nat-in-nat en observeer hoe de pigmenten zich mengen. Ik let er goed op dat ik de pigmenten niet te veel met elkaar vermeng. Je krijgt al snel een grijze bende als je de pigmenten tegen elkaar wrijft. Wees voorzichtig met je baby's!

Ik wil dat de voorgrond wazig is, dus breng ik een dunne laag aan. DANIEL SMITH Titaanwit Gouache. Ik wil mijn palet niet vervuilen met dekkend wit, dus knijp ik de verf rechtstreeks op een platte kwast. Ik probeer eraan te denken niet te veel te schilderen en dat het oog een vloeiende, natuurlijke toegang tot het schilderij moet hebben.

Ik bekijk het schilderij van een afstand en denk na of ik iets moet toevoegen of verbeteren voordat ik de laatste laag aanbreng.

Om contrast toe te voegen, versterk ik het met donkere tinten. Deze laten de lichte delen meer opvallen en, als je geluk hebt, krijg je een schilderij dat echt tot leven komt.

Ik schilder een paar variaties met verschillende kleurencombinaties en experimenteer met de compositie en extra details. De beste bewaar ik voor tentoonstellingen, de op één na beste gaat naar de galeriehouder en de slechtste is prima te gebruiken als brandstof voor het fornuis.