Hieronder een snelle schets van een rechtszaal die ik heb gemaakt voor CBS Nieuws In de jaren tachtig tekende ik met kleurpotloden. Als rechtbanktekenaar ontwikkelde ik een zekere passie voor snelheid. Ik was geobsedeerd door zo snel mogelijk te tekenen, terwijl ik tegelijkertijd nauwkeurig moest zijn en herkenbare gezichten moest creëren. Ik wilde dat de mensen in mijn schetsen net zo herkenbaar zouden zijn als op foto's – deze vaardigheid was onmisbaar in die tijd van rechtbankverslaggeving op televisie.
Ik kwam meestal vroeg in de rechtbank aan om willekeurige mensen te schetsen als opwarming. Ik moest heel snel tekenen met alleen mijn zwarte potlood voordat ze wegliepen. Ik kon ook naar andere openbare plekken gaan om te oefenen met het tekenen van mensen, maar in het veld moest ik leren om onopgemerkt te blijven, omdat het de manier waarop mensen zich gedroegen drastisch veranderde. In de rechtszaal was het duidelijk dat ik er was om te schetsen. Dus als mijn modellen me aanstaarden, was dat juist handig, alsof ze poseerden. Met oefening, vooral nadat mijn geheugen beter was geworden, kon ik complexere uitdrukkingen en scènes tekenen.
Mijn eerste veldschetsen maakte ik met een simpel grafietpotlood – zwart-wit. Soms maakte ik mijn schets ter plekke af, andere keren maakte ik alleen lijntekeningen en schaduwde ik die later in. Toen ontdekte ik dat grafiet ook in aquarelvorm verkrijgbaar was, wat mijn schaduwtechnieken verbeterde. Ik schetste mijn schets in het veld grofweg met potlood en vulde die later in mijn atelier in met mijn penseel. Van daaruit stapte ik over op gewone aquarelverf. Hoewel dit niet altijd het meest handige medium was (vergeleken met een potlood of pen), vind ik de resultaten zonder twijfel het mooist om te zien.
Ik probeer het spontane karakter van de eerste schets te behouden en breng vervolgens mijn verfstreken aan met dezelfde spontaniteit. Mijn onderwerpen zijn soms alledaags, zoals deze drie padvinders die niets bijzonders doen, gewoon wat rondhangen. Toch brengt de rijke aquarelverf ze tot leven en maakt de schets veel specialer.
In mijn reisschetsset heb ik reispenselen, een klein notitieblok of boekje en een mini-aquarelpalet (5,7 x 7,9 x 2,5 cm in gesloten toestand) met slechts zes kleuren, precies het aantal dat ik nodig heb. Ik heb mijn set in twee delen verdeeld: het eerste deel is een eenvoudig driedelig palet. Mayarood, Maya geel, En Maya donkerblauw.
Als je deze scherpe en intens verzadigde, juweelachtige pigmenten naast elkaar en ongemengd bekijkt, zou je nooit vermoeden dat ze samen subtiele, levensechte simulaties van menselijke huidtinten kunnen creëren. Daardoor zijn ze uiterst veelzijdig – je kunt ze gebruiken om alles te schilderen wat je maar wilt voor je expressieve taferelen, zoals sieraden, kleding, ballonnen en nog veel meer.
De rest van mijn kit bestaat uit mijn eigen mengsels van diezelfde primaire pigmenten, samengesteld uit wat ik beschouw als de drie essentiële huidskleuren: carotenoïde, licht melanoïde en donker melanoïde. Deze namen zijn gebaseerd op de twee belangrijkste huidpigmenten: caroteen en melanine. Ik baseer mijn huidtinten liever op daadwerkelijke huidskleuren dan op etnisch-raciale terminologie. Door deze drie tinten te mengen en/of aan te passen met het Maya-rood, kun je de huidtinten van iedereen ter wereld nabootsen.
Ik vind mensen om te schetsen in allerlei omgevingen. Op een bruiloftsbanket zat een vrouw aan een tafel vlakbij, in gesprek met iemand links van haar. Zo had ik een prachtig zicht op haar elegante gezicht. Vervolgens waren er mensen die uit hetzelfde vliegtuig stapten als ik. Hoewel ik voorin zat en eerder dan de rest had kunnen uitstappen, draaide ik me om in mijn stoel en schetste hun gezichten te midden van de stoeiende menigte passagiers die door het drukke gangpad liepen.
Nog iets wat je moet weten over de veelzijdigheid van mijn favoriete trio Maya-kleuren: als je de primaire kleuren in de juiste verhoudingen mengt, krijg je een diepzwart dat verdund kan worden tot een helder, neutraal grijs. Ik heb het gebruikt om het haar van een jongeman en een deel van zijn gelaatstrekken te schilderen. Deze drie pigmenten alleen al vormen wellicht het meest veelzijdige palet voor veldschetsen dat je ooit zult gebruiken.
Deze kunstwerken zullen nooit de muren van een galerie sieren, of zelfs maar iemands woonkamer. Ze vervullen echter wel een waardevol doel: ik heb enorm genoten van het schetsen van deze nietsvermoedende, prachtige mensen. Ik wens je een gelukkig leven toe, waarin je iedereen die je tegenkomt, overal waar je komt, mag schetsen!
