Toen John Cogley (eigenaar van Daniel Smith) naar Australië ging om kunstenaars en kunsthandelaren te ontmoeten, bezocht hij ook de locatie waar het mineraal serpentijn wordt gewonnen. Serpentine Echt, een van de PrimaTek kleuren. Dit is wat hij over de reis te zeggen had!
Een mijn op een helling in Tasmanië met blootliggend serpentijnmineraal.
Wat deed je in Australië?
“Ik ben naar Australië gegaan om uit te leggen hoe ik verf maak en om kunstenaars de verf op papier te laten aanbrengen. Hoewel ik bepaalde eigenschappen van mijn verf, zoals de korreligheid, kan uitleggen, is de beste manier voor de kunstenaar om het te begrijpen, de eigenschappen van de verf in actie te zien en te voelen.”
Waarom besloot je naar die regio te gaan om te zien waar serpentijn wordt gewonnen?
“Net als kunstenaars heb ik een nieuwsgierige aard. In de loop der jaren heb ik met mijn mineraloog Bruce over mijnen gesproken, maar ik had nog nooit een serpentijnmijn bezocht. Ik ben in mijnen over de hele wereld geweest en vind ze fascinerend. Mijnwerkers hebben zo'n grote kennis van de aarde en een passie die aanstekelijk is. Deze mijn lag vlakbij Zeehan, in het hart van de Tasmaanse mineralengordel aan de westkust. Tasmanië is een Australische eilandstaat in het meest zuidelijke deel van Australië.”
Hoe waren het weer en het terrein?
“We vertrokken vanuit Hobart op een erg natte en bewolkte dag. Het werd met elk uur natter, tot we ongeveer een uur van Queenstown verwijderd waren, toen het begon te stortregenen en pas de volgende ochtend vroeg ophield. De nachten zijn erg donker langs de bergwegen die we namen en we hebben een aantal van de prachtige landschappen gemist, die we pas herkenden tijdens onze rit terug van de mijnen naar Hobart.”
John samen met Mike en Eleanor, de eigenaren van de serpentinemijn.
Vertel ons eens iets over de eigenaren van de mijn?
“Mike en Eleanor zijn twee van de slechts ongeveer vijf mensen die nog over zijn in wat nu een spookstad is. Ze wonen er al een hele tijd en hebben voornamelijk serpentijn gedolven – groene serpentijn met prachtige, paarse stichtietinsluitingen. De stad telde ooit 1300 inwoners. Er zijn spoorlijnen en rangeerstations zonder treinen – de mensen werden verdreven toen de mijn sloot. Eleanor heeft een museum waar ze voorwerpen tentoonstelt zoals poppen en speelgoedauto's die ze vindt van voormalige inwoners.”
Was het moeilijk om bij de mijn te komen?
“Ja, het zou de meeste moderne voertuigen van tegenwoordig aan flarden scheuren. Het was fascinerend om Mikes unieke parkeermethode te zien wanneer hij uit zijn voertuig stapte om de poorten van de bovengrondse mijn te openen. Mike drukte de voorwielen van zijn truck diep in de sporen – probeer dat maar eens met een niet-militair voertuig.”
Hoe was het om daar te zijn?
“Fantastisch. De serpentijnmijn is een grote ader die Mike volgt. Mike gebruikt graafmachines om het puin dat na de dynamietexplosie is achtergebleven bloot te leggen, waardoor het mineraal zichtbaar wordt. Sommige rotsblokken wegen duizenden kilo's. Het was zo interessant om omringd te zijn door een zee van groen mineraal.”
Welke afmetingen en kleuren serpentijn heb je gezien?
“Van de grootte van een wasmachine tot de grootte van een muntje van tien cent. De grootte wordt bepaald door het gewicht dat de voertuigen kunnen vervoeren, niet door de grootte die potentieel kan ontstaan tijdens het mijnbouwproces. Het zag er erg groen uit. Sommige delen van het materiaal waren zo donker dat ze bijna zwart leken.”
Heb je Mike en Eleanor laten zien hoe hun serpentijnmineraal eruitziet als verf?
“Ja, dat klopt. Ik wilde ze de schoonheid laten zien die uit dat mineraal ontstaat – ze vonden het erg interessant dat ik er verf van maak. Ze lieten me de gebeeldhouwde stukken zien die ze van serpentijn maken.”
Heb je nog afsluitende gedachten over je ervaring?
“Het is een geweldig gevoel om jezelf uit te dagen door naar nieuwe plekken te gaan of nieuwe dingen te proberen. Dit was echt een avontuur dat Indiana Jones waardig was!”
