Walnut Ink is een fijn gepigmenteerde inkt op waterbasis, gemaakt van walnootschillen, geschikt voor tekenen, schilderen en kalligrafie. De sepiatint is lichtecht en voelt aan als een transparante aquarelverf, met goede mogelijkheden om lagen aan te brengen en donkere tinten te verlichten. Walnut Ink is lichtecht, niet-zuur en geeft weinig vlekken. Bovendien voegt het warmte en een historisch karakter toe wanneer het over schetsen van permanente zwarte inkt heen wordt geschilderd.

Ik ben een beetje bezig DANIEL SMITH Walnootinkt Een diepgaande analyse om alle redenen te documenteren waarom ik er zo van houd. Ik ben oorspronkelijk walnootinkt gaan gebruiken omdat het me aan mijn oma deed denken, en het is inmiddels mijn meest gebruikte tekenmateriaal geworden.

Walnootkleurige inkt is een prachtige bruine tint met een perfect karakter. Het komt het dichtst in de buurt van aquarelverf. kleur de wedstrijd is Milieuvriendelijke bruine oxide. De dichtstbijzijnde aquarel karakter match, transparant en niet-korrelig, in de bruine familie Permanent bruin. Natuurlijk kan ik verschillende kleuren combineren, maar elke combinatie heeft zijn eigen chemische samenstelling en daardoor ook zijn eigen specifieke gedrag in water.

Ik gebruik walnootinkt rechtstreeks uit de fles, laat het even staan om te concentreren en donkerder te worden, voeg water toe om het te verdunnen, en laat het zelfs drogen om het vervolgens fijn te malen en kleine deeltjes toe te voegen aan natte aquarelverf voor extra textuur.

Tekenen, schetsen, schetsen en aquarelleren, mengen met waterverf, zelfs mengen met gouache.

Walnootinkt is mijn favoriete inktsoort die me na aan het hart ligt.

Ik kom steeds weer terug bij DANIEL SMITH Walnut Ink.

Klik hier voor nog een interessant artikel over Loels gebruik van walnootinkt. HIER!

Loel Kathmann

Loel Kathmann Ze is een autodidactische kunstenares die in de staat Washington woont. Ze staat bekend om het creëren van etherische lagen – met name in haar transparante bloemen – haar gebruik van rijke texturen en haar voorliefde voor walnootinkt.

Loel vertelt graag verhalen door middel van kleur en abstracte vormen. Haar serie regendruppels uit de Pacific Northwest is bijvoorbeeld ontstaan vanuit het idee dat schoonheid altijd aanwezig is – zelfs tijdens en na verlies. Haar aquarellen op suminagashi (een soort riet) gaan over het vastleggen van een onherhaalbaar moment en het omarmen van dat moment door middel van kleur. Loels favoriete onderwerp zijn abstracte bloemen, een focus geïnspireerd door de lessen die bloemen ons leren: ze omarmen het moment, fragiel en vergankelijk; sommige krullen zich 's nachts wijs op om te rusten; andere volgen het licht gedurende de dag. Haar favoriete eigenschap van bloemen is dat veel planten bloeien onder stress. Ze houdt van dit idee dat overleven een hint van wanhoop is, en daarom geeft ze veel van haar bloemen een delicate balans tussen strijd en kracht.

Loel is van oorsprong wetenschapper en haar technische achtergrond komt tot uiting in haar werk door haar diepe waardering voor pigmentchemie, haar voorliefde voor experimentele technieken en haar oog voor detail. Ze vindt rust met een penseel in haar hand, voldoening in het bevredigen van haar leergierigheid en vreugde in het contact met kunstenaars die haar passie voor aquarel delen.