Mijn foto hieronder toont een landschap in Arizona vlak voor zonsondergang. Het laat zien hoe beperkend foto's kunnen zijn. In werkelijkheid had de lucht zeer rijke, maar delicate roze en oranje tinten, en de begroeiing op de voorgrond prachtige warme en koele kleuren. Er waren schitterende neutrale grijstinten die de kleurrijke schaduwen accentueerden. Al deze elementen ontbreken op de foto. Ter plekke maak ik aantekeningen over deze subtiele, maar prachtige kleuren. Een kleurenschets is de ideale manier om deze informatie vast te leggen.
Om met dit schilderij te beginnen, heb ik mijn gedachten geordend door een kleine schets te maken en vervolgens de vormen en lijnen grofweg uit te werken. Dit bepaalde de compositie die ik voor ogen had. Ik heb de cactus en de bergen een beetje verschoven om de compositie te verbeteren. Laat je niet leiden door de compositie van de foto – snijd de afbeelding bij en pas de compositie aan zoals je wilt.
Ik begon met het toevoegen van de donkere tinten van de bomen, omdat die als ankerpunten in het schilderij zullen dienen. Sapgroen olieverf en een vleugje Alizarinekarmijn Dat werkte prima voor de donkere delen. De lichtere kant van de boom, die ook deel uitmaakte van de donkere vorm, was Sapgroen En Quinacridon-goud.
Vervolgens begon ik met het invullen van de grote, donkere vormen. Omdat ik direct schilder (kleur naast kleur), schilder ik niet eerst de lucht achter de boom om de boom er vervolgens overheen te plaatsen. Het moeten aparte vormen zijn met scherpe en zachte randen ertussen.
Mijn kleurenpalet bevat onder andere DANIEL SMITH. Citroengeel, Cadmiumgeel, Pyrrol Scarlet, Alizarinekarmijn, Quinacridone Rose, Quinacridon-goud, Quinacridone Gebrande Oranje, Ultramarijnblauw Diep, Viridian En Titaanwit. Ik beperk mijn kleurenpalet graag tot tien kleuren.
Het inkleuren van de grond op de voorgrond vereiste zorgvuldige overweging van de waarden. De grond had een zeer lichte aardetint, maar het was wel de lichtste donkertint. De aardetint moest laag op de schaal blijven om correct te worden weergegeven. Om de bergen in de verte te laten vervagen, was er nog een waardesprong nodig – ze moesten meer tot de hemeltinten behoren dan tot de aardetinten. De donkere tinten van de wolken vereisten ook een waardesprong. Ze zijn nog steeds lichter dan welke waarde dan ook in de aardetinten. Veel beginners maken de buik van de wolken veel te donker.
Ik begon met het opzetten van het schilderij door eerst het hele doek te bedekken, voordat ik overschakelde naar een kleiner penseel. Pas toen ik tevreden was over de waarden en kleuren, bracht ik de details aan. Dat was als het glazuur op de taart.
Het schilderij was bedoeld om dat prachtige laatste licht van de dag vast te leggen. De schaduwkleuren werden gedempt, maar behielden hun rijkdom met een waardebereik waardoor je een cactus van een mesquite kunt onderscheiden. Een goede oefening om je oog te trainen is om een foto te maken tijdens zonsondergang.
Pak de foto er meteen bij en let op hoe intens de kleuren van het echte landschap zijn. Probeer in gedachten de prachtige grijstinten te mengen die het geheel bijeenhouden. Schaduwen zijn de bouwstenen van een schilderij. Maak ze rijk!
