Waarom een kat? Ik schilder graag dieren in het algemeen. Eigenlijk inspireert de hele natuur me enorm. Maar katten hebben iets heel bijzonders voor me. Ik woon in een gebied met veel verwilderde katten en eentje woont nu bij mij in huis. Ik heb de mogelijkheid om ze te observeren en te fotograferen in allerlei situaties, foto's die ik vaak gebruik voor mijn schilderijen. Als we een onderwerp schilderen, moeten we er een band mee voelen. Wanneer ik katten schilder vanuit die vastgelegde momenten, schilder ik niet zomaar een kat, ik schilder het 'moment' dat ik in die situatie zag. Ik schilder de gevoelens en de sterke verbinding tussen mij en dat moment.

Op dit schilderij is het een zonnige ochtend en loopt een van de grote, sterke katten uit een groep zwerfkatten rond op zoek naar een plekje voor een ochtenddutje. Rechtsonder loopt een klein kevertje de andere kant op en stopt even om te wachten tot de kat voorbij is.

Ik denk dat aquarelverf (het medium waar ik zo dol op ben) in zekere zin de 'kat' onder de kunstmaterialen is. Katten zijn nooit voorspelbaar en een kat doet altijd waar hij zin in heeft. Datzelfde geldt voor aquarelverf: zelfs als we denken "dat is het! Ik weet alles", verrast het ons nog steeds! En om eerlijk te zijn, daar houd ik van! Ik wil graag verrassingen op mijn papier tegenkomen, ik wil graag bevriend zijn met aquarelverf en ik waardeer de aard ervan.

Referentiefoto, waardeschets en potloodschets op aquarelpapier.

Stap 1

Dit is niet echt een afgedrukte foto van hoge kwaliteit, maar dat maakt me niet uit – alles over kleuren en licht heb ik in mijn hoofd. De foto is gewoon een aandenken om het gevoel te herinneren en de pose in de juiste verhoudingen vast te leggen. Ik gebruik mijn schetsboek en maak een kleine studie naar waarde en compositie met potlood. Daarna maak ik de rudimentaire potloodtekening op koudgeperst aquarelpapier van 140 lb.

Eerste aquarelverflagen

Stap 2

Mijn eerste laag verf definieert de warme en koele vlakken, evenals de belangrijkste slagschaduw, die deel uitmaakt van mijn compositie. Hier gebruik ik een warme mix uit het palet – meestal zijn dit mengsels van Quinacridone Gebrande Oranje, Nikkel azo geel, Monte Amiata Natuurlijke Sienna, en op sommige plaatsen voeg ik toe Maan Aarde om de korreligheid te krijgen. Mijn koele mix is meestal Hemelsblauw, Phthalo Turkoois, Frans ultramarijn En Sepia in verschillende verhoudingen. Hier voeg ik granulaat toe. Maanblauw naar de achtergrond. Voor de schaduw van de kat gebruik ik Maanlicht, Verditerblauw En Quinacridone Gebrande Oranje.

Waarden toevoegen aan de figuur van de kat om de vorm te creëren

Stap 3

Ik ga verder met de aquarelverf en begin nu de figuur van de kat meer diepte te geven. Ik gebruik dezelfde kleuren als in de achtergrond, maar voeg er een beetje extra aan toe. Quinacridone-koraal Voor de oren maak ik het papier nat met schoon water, met behulp van een penseel, voordat ik de kleuren aanbreng. Ik spuit extra water als ik ongewenste harde randen zie. Als ik een scherpere lijn wil trekken, dep ik het water van het penseel en neem ik er meer pigment mee op. Op deze manier heb ik, zelfs als het oppervlak nat is, meer controle over de lijnen. Voor de staart maak ik gebruik van de bijzondere eigenschap van aquarelverf om nat op nat papier te werken en zo een vloeiende, uitlopende lijn te creëren.

Donkerdere tinten toevoegen aan de schaduwen

Stap 4

Hier werk ik verder aan de schaduwen op de kat en de schaduw eronder, en voeg ik meer details toe aan de kat. Ik wacht niet tot het papier helemaal droog is, ik ga gewoon door met het proces – sommige plekken drogen, andere zijn nog nat en zo ontstaan er vanzelf, met weinig moeite, verschillende penseelstreken. Het is belangrijk om zachte en scherpe randen, dicht bij elkaar, door het hele schilderij heen te hebben. Ik denk ook altijd na over koele versus warme kleuren. Koele kleuren naast warme kleuren maken het schilderij natuurlijker en meer verbonden met de werkelijkheid, zelfs als je geen realistisch kunstenaar bent. Voor de donkerste plekken gebruik ik graag een mix van... Sepia, Phthalo Turkoois En Verditerblauw met Dieprood.

Texturen creëren op de achtergrond

Stap 5

De leukste stap is het creëren van de texturen voor de achtergrond. Ik gebruik hiervoor dezelfde kleuren die ik al op mijn palet heb, vooral... Maanblauw En Maan Aarde, Omdat ik hun korrelige eigenschappen nodig heb voor textuureffecten. Hier zijn geen regels – ik gebruik een droge, platte kwast, spetter verf, spuit water, verwijder verfsporen met een keukenpapiertje – alles wat ik maar kan bedenken. Probeer alleen op tijd te stoppen voordat het schilderij er overbewerkt of te donker uitziet.

De achtergrondwaarden controleren

Stap 6

Vervolgens controleer ik de waarde van de achtergrond en besluit ik om wat meer donkerte toe te voegen in de rechterbenedenhoek. Meestal neem ik even een pauze voor een kop koffie en ga ik daarna weer verder met schilderen om er met een frisse blik naar te kijken. Deze keer zag ik dat er wat meer donkerte nodig was en gebruikte ik een mix van... Diep scharlakenrood En Verditerblauw. Ik vind deze zilvergrijze tint die ik in dit mengsel krijg prachtig.

De laatste details toevoegen

Stap 7

De laatste details – ik voeg wat grafische lijnen toe met een fijne penseel, met dezelfde donkere verfmix die ik al heb, en dan voeg ik een heel belangrijk personage uit het verhaal toe: de kever! Soms voegen die grafische lijnen veel toe aan het schilderij, maar we moeten oppassen dat we er niet te veel van gebruiken. En vergeet niet het schilderij te signeren!

Andere manier door Sophie Rodionov (15 x 20″)