Ik heb genoten van het proces om met de door mij gekozen DANIEL SMITH-kleuren te werken. Er zijn nog veel meer kleuren om verder te ontdekken en ik kijk met plezier uit naar de volgende geweldige resultaten, terwijl ik me blijf inzetten om bijzondere, magische kunstwerken te creëren.

In dit artikel beschrijf ik het proces van een schilderij in wording en laat ik ook enkele voorbeelden zien van andere werken waarin een selectie van de onderstaande kleuren is gebruikt. Ik heb met deze kleuren fantastische resultaten behaald en ben erg enthousiast over het eindresultaat.

Het palet van David Taylor:

Fase 1. De Lichtverbinding: Deze fase legt de basis voor de verdere ontwikkeling.
Mangaanblauw en kobaltblauw waren geschikt voor mijn gebouwen, en transparant roodoxide gemengd met aureoline gebruikte ik voor zonnige gedeeltes. Bekijk ook het complementaire mauve-effect dat is ontstaan met kobaltblauw en quinacridonmagenta.

Fase 2
Om sterke lichtpatronen te benadrukken, werden er op het grote stadhuisgebouw dikke lagen Franse oker en transparant roodoxide aangebracht, waardoor de koele kleuren mooi in elkaar overliepen. Je kunt de korrelvorming zien – nu begint het leuke gedeelte! Bewonder het prachtige effect van het sediment en de korrelvorming in de bomen.

Fase 3: Meer bomen, diepere schaduwen
Het is belangrijk om te weten dat verdunde verf veel lichter opdroogt – daar moet je rekening mee houden. Het effect van de korreligheid op de bomen is in dit proces zichtbaar en het schilderij begint vorm te krijgen. Er is wat kobaltblauwgroen gebruikt voor variatie in de schaduwpartijen. Sepia en onderzeegroen zijn gebruikt om diepere gedeelten te creëren.

Laatste fase
Het schilderij is opgebouwd uit krachtige kleurlagen, figuren en details zijn uitgewerkt en de schaduwen zijn later toegevoegd. De kleuren laten subtiele verschillen in de schaduwen zien. Wat ik nuttig en boeiend vind, is de manier waarop de aquarelverf van Daniel Smith een poëtische dimensie toevoegt aan de werken die ik maak.