STAP 1 Voordat ik begin met schilderen, werk ik het ontwerp, het waardeplan en het kleurenschema uit. Een waardestudie helpt me om een plan van aanpak te hebben. Bij het werken met transparante aquarelverf is het essentieel om te weten welke gebieden wit moeten blijven. Ik ben geen fan van maskeervloeistoffen, dus een plan is onmisbaar. Ik geniet van het plannen en schetsen. De tijd die ik besteed aan het plannen geeft me de mogelijkheid om het schilderproces in mijn gedachten te doorlopen, voordat ik begin met schilderen.

STAP 2 Om de uitstraling van oud, geverfd metaal te creëren, bouw ik de basiskleur in fases op. De eerste laag is een mengsel van kobaltblauwgroen, azuriet en gele oker. Ik breng drie grote plassen van deze kleuren aan in het midden van mijn palet. Ik laat de drie kleuren aan de randen lichtjes mengen, maar zorg ervoor dat de kleuren in het midden van elke plas puur en helder zijn. Tijdens het aanbrengen van deze grote laag kan ik de kleuren enigszins verschuiven door verf uit de mengsels op mijn palet te halen. In de delen die naar de zon gericht zijn, verwarm ik de basiskleur met gele oker. Voordat de laag droog is, breng ik een kleine hoeveelheid quinacridone sienna aan op de plekken die er roestig uit moeten zien.

STAP 3 Om het grillegedeelte te schilderen, maak ik het papier eerst nat met schoon water. Vervolgens breng ik een lichte tint gebrande sienna en maanzwart aan, waarbij ik de kleuren op het papier laat mengen. Voor het interieur van de cabine wil ik donkerdere tinten gebruiken. Om dit te bereiken, gebruik ik een rijkere mix van gebrande sienna en ftaloblauw (rs).

STAP 4 Ik noem deze fase de 'adolescentie van een schilderij', om verschillende redenen. Ten eerste voelt het onwennig aan en mist het de volwassenheid van het schilderij. Ik heb de neiging om even afstand te nemen en mijn plan te herzien. Maar net als bij een puber moet je doorzetten en de ongemakkelijke en soms moeilijke fases doorstaan. Door vol te houden, worden we vaak verrast door de schoonheid die zich ontvouwt. Om de carrosseriekleur van de truck op te bouwen, breng ik nu mijn eerste glazuurlaag aan. Mijn focus ligt op het spatbord en de zijkant van de motorkap. Dit gedeelte is van de zon afgekeerd, waardoor de kleuren donkerder zijn.

Op dit punt breng ik een glazuurlaag aan van kobaltblauwgroen en quinacridone sienna, en net als het spatbord naar de zon draait, voeg ik een beetje warmte toe met quinacridone goud. De nummerplaat is een mengsel van maanzwart en kobaltblauw. Meer quinacridone sienna wordt aan deze wash toegevoegd terwijl deze nog vochtig is, rond de koplamp en de scheur in het spatbord. Het vocht van het papier is cruciaal zodat de verf kan granuleren en de gewenste textuur kan creëren voor het roesteffect.

Kleuren gebruikt in stap 4: Quinacridone Gold, Cobalt Teal Blue, Lunar Black

STAP 5 In deze stap gebeuren er een heleboel leuke dingen die helpen om de truck vorm en structuur te geven. Het belangrijkste is waarschijnlijk het toevoegen van slagschaduwen. Schaduwen kunnen meer informatie overbrengen dan welk element dan ook. Een veelgemaakte fout is om alle schaduwen dezelfde kleur te geven. Slagschaduwen hebben de kleuren van het object waarop ze vallen. Overal waar je een schaduw op de truck ziet, is deze een donkerdere tint van de kleur eronder, behalve op de plekken die vol in de zon liggen. De objecten die een schaduw werpen zijn de koplamp, het rode licht en de overhang van de motorkap. Over het algemeen is een slagschaduw 40 procent donkerder van tint. Ik zorg ervoor dat ik voldoende verf heb om de grote schaduw onder de koplamp te schilderen. Niets is erger dan halverwege een wash zonder verf te komen zitten. Je krijgt dan een schaduw die er schokkerig uitziet en niet vloeiend. In deze stap schilder ik ook het rode licht met karmijnrood en quinacridonerood. Ik voeg ook een kleine hoeveelheid van dit mengsel toe aan de grille, om de kleur elders te herhalen, zodat het geen geïsoleerde kleur wordt. Daarnaast heb ik een lichte laag Quinacridone Gold over de koplamp aangebracht, als onderlaag voor later. Nu begin je de voordelen van de onderlaag te zien, terwijl ik de negatieve ruimtes tussen de grille schilder. Ik gebruik gebrande sienna, ftaloblauw (rs) en karmijn, en laat de kleuren zich op het papier mengen. Door de verf op het papier te mengen in plaats van op het palet, krijgen de aquarelverfkleuren de kans om op het papieroppervlak met elkaar te reageren. Schilderen met deze techniek creëert een aantal zeer spannende effecten die alleen met dit medium mogelijk zijn.

STAP 6 In dit stadium van het schilderij heb ik een beter gevoel voor hoe het geheel begint samen te komen. Tot nu toe heb ik veel onderdelen afzonderlijk behandeld. Nu moet ik echter een weloverwogen beslissing nemen over het schilderij als geheel. Ik moet werken aan gedeelten waar de waarden moeten worden aangepast om een sterker gevoel van eenheid te creëren. Ik zal nu nog een glazuurlaag aanbrengen op de nummerplaat, met de originele kleuren Maanzwart, Kobaltblauw en Quinacridone Sienna.

Ik schilder zorgvuldig rond de nummers en laat opzettelijk dikke verfplassen ontstaan, waardoor een textuur ontstaat. De toevoeging van gele oker op het label met nummer 46, hoe klein ook, is een belangrijk onderdeel van het ontwerp. Ik houd ervan om kleuren in een schilderij te laten terugkomen. Door dit geel hier te gebruiken, kan ik een doffe plek opfleuren met extra kleur. Boven de koplamp zit een klein knipperlichtje. Dit kleine detail zorgt voor een rustpunt in een schilderij met veel grote vlakken. Ik denk ook dat de koplamp er zonder dit kleinere detail te 'saai' uit zou zien. Ik heb gebrande sienna en maanzwart gebruikt voor de details.

Kleuren gebruikt in stap 6: Karmijnrood, Gele oker, Maanzwart

STAP 7 Hier kan ik beginnen met het schilderen van enkele kleinere onderdelen van het schilderij: het stuur, de draden van de kentekenplaat (let op het rood dat hier terugkomt) en het glas van de koplamp. Ik pas ook het rood van de koplamp aan. Het leek te fel, en een glazuurlaag van karmijnrood met gebrande sienna aan de linkerkant loste dit op. Voor de koplamp gebruik ik een lichte glazuurlaag van quinacridone goud, kobaltblauw en quinacridone rood rond de binnenrand. Ik laat elke kleur op het papier mengen. Als deze glazuurlaag droog is, kan ik beginnen met de details.

Kleuren gebruikt in stap 7: Kobaltgroenblauw, Quinacridonegoud, Gebrande sienna.

STAP 8 Er werd me ooit verteld dat alle schilderijen er in het begin hetzelfde uitzien. En dat het de laatste penseelstreken zijn die ons onderscheiden. In zekere zin zijn die laatste penseelstreken onze "handtekening". Ik geloof dat dit klopt. Terwijl ik naar het schilderij kijk, merk ik dat het kleine raam in de cabine een focuspunt is geworden door de donkere tint die een lichte ovale vorm omsluit. Dit is niet wat ik wil, dus breng ik een laagje verf aan over dit gebied met pigment dat in het midden van mijn palet doffer is geworden. De meeste mensen noemen dit "modder". Deze vergrijsde of geneutraliseerde kleuren zijn geweldig om bepaalde delen naar de achtergrond te duwen, of om een gedeelte van een schilderij dat te dominant is geworden, te verzachten. Ik bewaar mijn favoriete onderdeel altijd voor het laatst, en in dit schilderij is dat de koplamp. In de loop der jaren ben ik vrachtwagens gaan zien als meer dan alleen metaal en roest. Wanneer ik de laatste hand aan het licht leg, is het bijna alsof de kleine vrachtwagen naar me terugkijkt. Ik hoop dat u van mijn demonstratie hebt genoten.

Kleuren gebruikt in stap 8: Quinacridone Sienna, Lunar Black, Quinacridone Gold

Een gedachte over "Artistieke vrijheid"“

Zoals je op de referentiefoto kunt zien, ontbreekt er een kentekenplaat. De belangrijkste reden dat ik die heb toegevoegd, was puur esthetisch. Ik had iets nodig dat de blik door het schilderij zou leiden en weg van de hoek. Onthoud: wat er op je papier gebeurt, is belangrijker dan de werkelijkheid.