Kun je meer dan 100 kleuren hebben met een beperkt kleurenpalet? Het kan zeker – zo geef ik uiting aan mijn verslaving aan DANIEL SMITH-aquarellen, zonder dat mijn schilderijen te kleurrijk worden.
Ik vind het prachtig om de rol van waarde en kleur in een schilderij te vergelijken met twee ineengeklemde handen. Waarde is de rechterhand, de structuur die ontstaat door het contrast tussen licht en donker en die het oog door het schilderij leidt. Veel kunstenaars beweren dat als de waarden goed zijn, de kleuren die je kiest er niet toe doen. Maar net zoals we beide handen gebruiken om ons evenwicht te bewaren op een smal pad, vervult de linkerhand van kleur een belangrijke en opmerkelijk belangrijke rol: het creëren van een bepaalde sfeer in het schilderij.
Bij het experimenteren met een beperkt kleurenpalet in landschapsstudies is het belangrijk te onthouden dat één referentiefoto duizenden variaties kan opleveren, waarbij de kleinste kleurverandering de scène van ochtend in avond en van zonnig in stormachtig verandert.
Met mijn collectie van meer dan 100 kleuren zou je denken dat ik mezelf nooit als iemand met een beperkt kleurenpalet zou beschouwen, maar dat doe ik wel! In plaats van met een dozijn of minder traditionele kleuren te werken, heb ik duizenden mogelijkheden om uit te kiezen door mijn voorraad pigmenten te combineren. Ik gebruik verschillende strategieën om de juiste kleuren voor mijn schilderijen te kiezen.
Strategie 1 – Triades vanuit een sleutelkleur
Ik vind het heerlijk om een schilderij op te bouwen rond één kleur en vervolgens een drieklank of een bijna-drieklank te creëren, zodat ik een breed scala aan mengmogelijkheden heb. In het abstracte bloemenschilderij hierboven heb ik gekozen voor Quinacridone Sienna, een oranje-bruine kleur. Combineer het met een koele turquoise tint. Kobaltblauwgroen en rijk Peryleenviolet, Ik krijg een "bijna primaire kleurentriade" met een soort rood, een soort blauw en een geel dat je, als je echt je ogen dichtknijpt, kunt zien. Dat creëert een prachtig aards kleurenpalet met een vleugje energie.
Strategie 2 – Analoge energie
Hoewel ik graag kleuren meng, vind ik pure kleuren vaak te fel als ze allemaal tegelijk in een schilderij gebruikt worden. Een combinatie van magenta, citroengeel en blauw, hoewel mooi in balans op de kleurencirkel, voelt voor mij vaak te scherp en te fel aan. Daarom kies ik bij het werken met dit soort felle kleuren liever voor een analoog kleurenschema. Een levendig warm geel (Quinacridon-goud) harmoniseert prachtig naast Phthalo Turkoois; Doordat de kleur meer naar de koele kant van het kleurenwiel neigt, krijg ik nog steeds veel energie, maar het voelt iets minder als een snoepwinkel.“
Strategie 3 – Complementaire kracht
Door twee complementaire kleuren, of kleuren die er dicht bij liggen, te combineren, creëer je een subtiel dramatisch effect in een schilderij. Ik kan ook met ongemengde kleuren werken voor een sterk effect, doordat ze op elkaar inspelen, zoals in mijn schilderij., Storm boven koolzaad, een tweekleurig landschap met Indigo en de warme gouden tinten van Nikkel azo geel. Hoewel oranje misschien een betere aanvulling zou zijn op indigo, vormt dit geel niet alleen een mooie tegenhanger als bijna-tegenovergestelde kleur op de kleurencirkel, maar ook een contrasterende lichtwaarde ten opzichte van het bijna zwarte indigo.
Strategie 4 – Duets van Verbazingwekkendheid
Veel van mijn favoriete tubes Daniel Smith aquarelverf zijn de korrelige mengsels met meerdere pigmenten, zoals... Maanlicht, Roos van Ultramarijn (hierboven weergegeven met Cadmiumgeel, gemiddelde tint) En Onderzeese Groen, of de sedimentaire textuurpracht van de Primatek kleuren, zoals Gebrande scharlakenrode hematiet, authentiek, Echte zoïsiet En Echte sodaliet. Deze kleuren zijn op zichzelf zo mooi dat ze weinig aanvulling nodig hebben. Voor schilderijen die rond deze ongelooflijke kleuren zijn opgebouwd, zou ik er bijvoorbeeld maar één kunnen kiezen om mijn belangrijkste kleur te ondersteunen, of waarde gebruiken om een monochroom tafereel te creëren dat de heerlijke kleur en textuur van de verf onthult.
Stalen van Onderzeese Groen, Roos van Ultramarijn En Maanlicht
Echte sodaliet is prachtig in een monochrome waardestudie.
Tweede versie van de bovenstaande scène, nu met Maanlicht En Pruisisch groen
Derde versie van dezelfde scène hierboven, nu met Maanlicht En Maan Aarde
Ik probeer niet meteen helemaal los te gaan in de kunstbenodigdhedenwinkel als ik een nieuwe verf aan mijn collectie toevoeg. Ik heb geleerd dat ik een kleur het meest gebruik als ik de tijd neem om hem te leren kennen. Dus een heleboel nieuwe kleuren tegelijk aanschaffen is niet de beste manier om dynamische nieuwe kleurenpaletten te creëren. Ik geef mezelf graag de tijd om één of twee nieuwe kleuren tegelijk te leren kennen en ze de eerste paar weken intensief te gebruiken, zodat ik kan ontdekken hoe ze samenspelen met mijn bestaande palet van oude favorieten. Daarna kan ik nieuwe kleuren toevoegen en opnieuw enthousiast worden over de vele mogelijkheden die elke keer ontstaan.
