Gonzalo Vargas Hij was op vrijdag 22 juli LIVE vanuit Chili bij ons om zijn aquareltechnieken en favoriete kleurenpalet te delen.

Waarom maak je kunst?
Kunst biedt me een ruimte om te verkennen, te ontdekken en te leren kennen, als in een voortdurend spel van ontmoeting en toenadering. Het is zeer bevredigend om de wereld om ons heen te bestuderen vanuit een visuele taal en vanuit een uitgangspunt dat verder reikt dan het voor de hand liggende. Aan de andere kant is het via kunst mogelijk om jezelf uit te drukken en een nieuwe wereld te creëren, een behoefte die voortkomt uit de diepte van de ziel en zeer troostrijk is. Kunst is in wezen een abstractie – de behoefte om de werkelijkheid te synthetiseren. Ik geloof dat dit de juiste manier is om de wereld waarin we leven beter te begrijpen en misschien antwoord te geven op enkele grote existentiële vragen.

Hoe lang schilder je al?
Al sinds mijn kindertijd was ik gefascineerd door de grafische afbeeldingen in tijdschriften. Ik begon met het uitknippen van kleine afbeeldingen en later creëerde ik mijn eigen werk. Aquarel heeft me altijd aangetrokken; vanaf mijn twaalfde ben ik ermee gaan werken. Rond mijn vijftiende ontmoette ik een aquarellist in mijn stad, met wie ik afsprak om buiten in de stad te gaan schilderen. Ik heb aquarel nooit helemaal opgegeven, maar er waren periodes dat ik een tijdje niet schilderde. Uiteindelijk heb ik in 2010 mijn passie voor schilderen weer opgepakt, op een meer constante en toegewijde manier.

Heb je een formele kunstopleiding gevolgd?
Ik ben grotendeels autodidact. Ik heb ongeveer een jaar tekenles gevolgd aan de kunstacademie in mijn stad toen ik ongeveer 20 jaar oud was. Maar als architect werd ik tijdens mijn studie ook getraind in urban sketching. In recentere jaren heb ik deelgenomen aan een workshop van de gerenommeerde aquarellist Victor Hugo Arevalo, wat onderdeel was van mijn artistieke opleiding.

Ben je een professioneel kunstenaar of een hobbyist?
Als leider van IWS en tevens vertegenwoordiger van Fabriano bij Acquarello, besteed ik een belangrijk deel van mijn tijd aan het beheer en de administratie van artistieke taken die met deze organisaties samenhangen. In die zin moet mijn persoonlijke toewijding aan de schilderkunst in evenwicht zijn met de ruimte die ik nodig heb voor andere taken, dus ik denk dat ik mezelf een semi-professioneel kunstenaar zou noemen.

Wat inspireert je?
Ik denk dat we, wanneer we beginnen met aquarelleren, geneigd zijn om directe referenties te zoeken die ons antwoorden en oplossingen bieden. Maar na verloop van tijd, merk ik dat het artistieke pad steeds individueler en persoonlijker wordt. De referenties kunnen uit vele bronnen komen, zelfs uit muziek. Van de dagelijkse ervaring van het zien van licht en landschap tot de beschouwing van oude meesters in de schilderkunst, alles kan uiteindelijk nuttig zijn om nieuwe ideeën te creëren. Ik besef echter dat het natuurlijke landschap en het licht altijd tot mijn grootste inspiratiebronnen behoren.

Naar wat voor muziek luister je tijdens het schilderen?
Ik schilder graag met muziek op de achtergrond, hoewel ik het soms ook zonder doe. Ik heb veel geschilderd met klassieke muziek, zoals van Schubert, Vivaldi en Verdi, om er maar een paar te noemen. Ik luister ook graag naar hedendaagse muziek, al moet ik die wel van tevoren uitkiezen en bepalen wat ik interessant vind. Ik vind het leuk om muziek te ontdekken en mezelf te verrassen met nieuwe artiesten of stijlen, op zoek naar nieuwe ideeën in de muziek.

Heb je een mentor gehad?
Ik vind het geweldig om een mentor te hebben, maar ik heb er geen. Het zou fantastisch zijn om iemand te hebben met wie ik kan praten en van wie ik goed advies kan krijgen. Ik denk dat we dat allemaal wel zouden willen.

Schildert u elke dag?
Ik probeer het dagelijks te doen, maar dat is niet altijd mogelijk. Vaak, als ik niet genoeg tijd heb om te schilderen, kies ik ervoor om iets snels te doen, zodat ik de verbinding met het schilderen niet verlies. Mentaal of qua ideeën kan ik zeggen dat ik elke dag met mijn ogen "schilder" en mogelijke werken creëer door naar het landschap te kijken.

Schildert u één stuk tegelijk of werkt u aan meerdere tegelijk?
Over het algemeen schilder ik één werk tegelijk en maak ik het in één sessie af. Soms bereid ik echter de schets van een werk voor en laat ik die voor een andere dag liggen. Vaak is mijn aandacht op meer dan één onderwerp gericht, dus op elk gegeven moment heb ik meestal meerdere thema's of problemen die ik wil uitwerken.

Maak je eerst een concepttekening?
Meestal begin ik direct met een onderwerp en deze eerste benadering helpt me om het te begrijpen en verder te ontwikkelen in latere werken. Als iets niet goed uitpakt of twijfels oproept, probeer ik het in een tweede versie te verbeteren of te corrigeren. Soms werk ik eenvoudigere ideeën uit in een kleiner formaat, of concentreer ik me op specifieke onderdelen van een werk, details of interessegebieden.

Schildert u liever in een atelier of in de buitenlucht?
Ik vind beide situaties prettig. Schilderen in de buitenlucht geeft veel voldoening en plezier; het is een avontuur en een panorama op zich, wat erg rustgevend is. Maar in het atelier werken voelt meer als alledaags, wat soms heel fijn is, omdat het een eigen ruimte is die een bijzondere staat van rust en concentratie bevordert. Ik geloof dat beide situaties hun eigen schoonheid en bijzondere kenmerken hebben, maar het is duidelijk dat het atelier comfortabeler en praktischer is.

Hoeveel basiskleuren gebruikt u?
Het hangt af van het thema, maar over het algemeen gebruik ik verschillende soorten blauw, met nuances van bruin of sienna. Tegelijkertijd gebruik ik ook een paar kleuren zoals geel of rood. Je zou kunnen zeggen dat ik ongeveer tien basiskleuren gebruik, maar afhankelijk van het onderwerp dat ik behandel, voeg ik daar nog wat specifiekere kleuren aan toe.

Buisjes, pannen of stokjes?
Meestal gebruik ik buizen, maar ik heb ook een paar goede pannensets die prima geschikt zijn voor op reis en kleinere formaten. Wat de stokken betreft, die heb ik nog niet zo vaak gebruikt, maar ze lijken me een handig hulpmiddel om meer expressiviteit te bereiken bij snelle composities.

Wanneer weet je dat je werkstuk af is?
Tegen het einde van een werk is het onvermijdelijk om te controleren wat goed en fout is, of de boodschap begrepen is en of er nog tekortkomingen zijn. Op dat moment breng ik wat aanpassingen en de laatste puntjes op de i aan. Als ik daarna geen veranderingen meer zie, stop ik. Het is voor mij in ieder geval makkelijker om tijdens het proces zelf beslissingen te nemen over eventuele aanpassingen. Als ik van plan ben om de volgende dag met de wijzigingen te beginnen, voel ik me niet voldoende in balans om nieuwe ingrepen voor te stellen.